NCIS: Los Angeles (Agenci NCIS: Los Angeles)

Serial sensacyjny prod. USA. Wystartował we wrześniu 2009. Jest pierwszym z dwóch spin-offów serialu Agenci NCIS.

Zapowiedziany został w kwietniu 2009, w 6. sezonie NCIS. Akcja (rozłożona na na dwa odcinki) przeniosła się do Los Angeles, gdzie mogliśmy poznać bohaterów nowej serii. Od tej zajawki do premiery we wrześniu nastąpiła tylko jedna zmiana w obsadzie: szefową biura Larę Macy (aktorka: Louise Lombard) zastąpiła Hetty Lange (Linda Hunt).

Fabuła:

Z pozoru powinien być to serial podobny do swego pierwowzoru, jednak różni się niemal we wszystkim. O ile w NCIS agenci bardziej przypominają policyjnych śledczych, tu ich głównymi sprawami są te z pogranicza zwalczania terroryzmu, ściganie szpiegów czy nawet zapobieganie atakom nuklearnym. Jednak najwięcej zmian odczuwa się w samym funkcjonowaniu biura: tu nie ma miłych relacji z dyrektorem NCIS, nie ma też bzdurnych sytuacji, gdy np. wszystkie badania i analizy robi jedna osoba. Z kolei w drugą stronę - jest nierealna prowizorka: biuro znajduje się w jakimś neokolonialnym budynku z palmami, a baza na spotkania z gośćmi czy przesłuchiwanie zatrzymanych to stara barka przycumowana do nadbrzeżana.

Bohaterami serialu jest zespół agenta Callena: on sam, jego partner Sam Hana i duet pomocniczy: Kensi Blye i świeżo upieczony agent Dominic Vall. Oprócz nich mamy komputerowca Erica Beale i główną szefową, charyzmatyczną Hetty Lange, o której krąży więcej mitów, niż jesteśmy w stanie ogarnąć. Po pewnym czasie następują zmiany: Vall ginie, jego miejsce w zespole zajmuje detektyw policji z Los Angeles Marty Deeks, a do centrum komputerowego dołącza młoda geniuszka Nell Jones. O ile ta druga zmiana nie ma większego wpływu na serial, to wymiana Valla na Deeksa była strzałem w dziesiątkę: zwariowany, pełen absurdalnego humoru, wiecznie optymistyczny Deeks przeniósł serial może nie na wyższy, ale na pewno na lepszy poziom.

Wszyscy bohaterowie mają w serialu poświęconą sobie dłuższą chwilę. Agent Callen długo odkrywa kim jest, skąd pochodzi, szuka swego ojca - byłego radzieckiego dysydenta. Sam Hana, były komandos SEAL, w trwającym przez kilka odcinków pościgu za terrorystą traci żonę. W innym czasie Kensi Blye zmaga się z oskarżeniami o kilka morderstw, których miała się rzekomo dopuścić podczas prywatnego śledztwa dotyczącego jej zabitego ojca. Deeks trafia nawet na chwilę do aresztu, gdy ktoś odkrywa, że kilka lat wcześniej zabił skorumpowanego porucznika.

Oddzielną kwestię stanowi ich szefowa, Hetty Lang. Bardzo niepozorna, ale bardzo groźna i z przeogromnymi wpływami. Trzeba jednak przyznać, że jej budowana z odcinka na odcinek legenda staje się po pewnym czasie niewiarygodna i nieco żenująca.

Wątki te nie przeszkadzają w normalnym przebiegu przygód agentów - są śledztwa, sprawy mniejsze lub większe, są nawet tajne wyprawy do Afganistanu czy uwięzienie przez terrorystów w łodzi podwodnej zmierzającej w kierunku Nowego Jorku. Struktura utrzymywana jest w typowym dla pełnowymiarowych (24-25 odcinków na sezon) seriali: inne sprawy w każdym epizodzie plus jakaś „osiowa”, przewijająca się w tle przez dłuższy czas. Trzeba oiektywnie przyznać, że choć w „głównym” NCIS zaczyna już wyraźnie wiać nudą, to odcinki w wersji „Los Angeles” potrafią przykuć uwagę i - póki co - potrafią też widza wciągnąć. Na tle wszystkich produkcji spod znaku NCIS ta się wyróżnia „innością” (w dobym słowa znaczeniu), może dlatego, że pozostałe dwie robione są przez jeden zespół (z Markiem Harmonem jako producentem), a tę tworzy inna ekipa, nie tylko realizatorka, ale i pracująca nad scenariuszem.

Całkiem przyzwoicie została też dobrana obsada. Głównym aktorem jest Chris O'Donnell, jeden z najlepszych D'Artagnanów (Trzech muszkieterów, 1993) i najgorszy Robin (Batman & Robin, 1997). A także Jack McAuliffe z rewelacyjnego miniserialu Company, the (Firma CIA). Partneruje mu LL Cool J, średniej wagi raper, któremu zamarzyło się być aktorem. Dobrze spisuje się w roli Sama Hanna, stworzył postać bardzo prostotlinijną, szczerą i budzącą sympatię. Kensi Blye to Daniela Ruah, wcześniej znana tylko z portugalskich oper mydlanych. Rola w NCIS: Los Angeles to dla jej kariery jak wejście z parteru na dach wieżowca, ale mnie jej postać się podoba: jest twarda, lojalna wobec zespołu i świetnie posługuje się karabinem snajperskim. Marty Deeksa gra Eric Christian Olsen, którego raczej nie wszyscy znają (miał kilka rólek w filmach, sporo epizodów w serialach). Gra bardzo naturalnie, z humorem, który może czasem nuży, ale pod maską wesołka kryje się doświadczony detektyw i dobry agent.

Przez kilka sezonów w skład głównej obsady wchodził Miguel Ferrer, kuzyn George'a Clooney'a i były muzyk (grał na perkusji jako muzyk studyjny w „Two Sides of the Moon”, solowej płycie członka grupy „The Who” Keitha Moona z 1975 roku). Znaliśmy go też jako szefa biura koronera w Jordan w akcji. Aktora pożegnaliśmy na początku 2017: zmarł w wieku 61 lat. W serialu pojawił się też - i to nie tylko w epizodycznej roli - Christopher Lambert (jako czarny charakrer).

NCIS: Los Angeles zdobywał (i był nominowany) do dość ciekawych nagród, ale raczej nie budzących zaskoczenia: „Portugalski Złoty Glob” dla Danieli Ruah i już 6 statuetek „Teen Choice Award”, którą przyznają nastolatkowe od 13 roku życia - tu głównym bohaterem był raper LL Cool J. Dla mnie z kolei zdecydowanie pokonał zarówno NCIS, jak i NCIS Nowy Orlean - i o ile te dwa mogłyby już się zakończyć, za NCIS: Los Angeles będę trzymał kciuki, by był kontynuowany. Póki co został zapowiedziany sezon 10, który może mieć ciekawy początek: nie wiadomo, czy wszyscy z głównych bohaterów przeżyli finałową scenę poprzedniej serii, czyli trafienie samochodu rakietą (klip powyżej).

Obsada:

  • Chris O'Donnell - G. Callen
  • Daniela Ruah - Kensi Blye
  • LL Cool J - Sam Hanna
  • Linda Hunt - Henrietta „Hetty” Lange
  • Barrett Foa - Eric Beale
  • Eric Christian Olsen - Marty Deeks (na stałe od 2. sezonu)
  • Renée Felice Smith - Nell Jones (od 2. sezonu)
  • Miguel Ferrer - Owen Granger (sezony 3-8)

Epizody:

Sezony:

(Serial #38)

  • seriale/ncis-la
  • ostatnio zmienione: 04.09.2018